
Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη... ε, δε γινόταν να την πατήσουμε και τρίτη φορά από αυτή την ομάδα που ήταν κατώτερή μας και στα τρία ματς. Έστω και στα πέναλτι, επιτέλους αποδόθηκε δικαιοσύνη και οι Reds επιστρέφουν στο Nottingham με την πρόκριση στις αποσκευές τους, έχοντας φτάσει -όπως άλλωστε και τριάντα χρόνια νωρίτερα- στα προημιτελικά μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης, κατά σύμπτωση της ίδιας αφού το Europa League θεωρείται διάδοχος του Κυπέλλου UEFA. Παρά λίγο μάλιστα να έχουν πάλι αντίπαλο γερμανική ομάδα, αλλά η Porto νίκησε και δεύτερη φορά τη Στουτγάρδη (2-0, 4-1 σύνολο) και θα την αντιμετωπίσουμε ξανά φέτος!
Πριν αναφερθώ σε οτιδήποτε άλλο, οφείλω να καταθέσω ένα μεγάλο "mea culpa". Όταν είδα όχι μία και δύο, αλλά ΕΝΝΕΑ αλλαγές στο αρχικό σχήμα, εξέφρασα ανοιχτά τη δυσαρέσκειά μου, και μάλιστα δημόσια (στα social media) θεωρώντας ότι ο σύλλογος πετάει πετσέτα και θυσιάζει την πρόκριση στους "8" για χάρη του "τελικού" με την Tottenham την Κυριακή, σνομπάροντας κατά κάποιον τρόπο τους πολλούς εκδρομείς φίλους της ομάδας (σχεδόν 700 άτομα στο μικρό γήπεδο της Midtjylland). Πριν τον αγώνα, θα μου έδινε άραγε κανείς άδικο; Οι αναπληρωματικοί μας ελάχιστες φορές είχαν δείξει ότι μπορούν να σταθούν πειστικά στα παπούτσια των βασικών. Ποιος να το πίστευε ότι τα "δεύτερα" θα ΙΣΟΠΕΔΩΝΑΝ τους Δανούς (0-12 οι τελικές στο πρώτο ημίχρονο!), οι οποίοι θα ξανάπαιρναν μπρος... μετά την είσοδο των ενδεκαδάτων!
Αν δεν έχετε πειστεί, να σας πω αυτή την περίφημη αρχική ενδεκάδα του Vitor Pereira, με σύστημα 3-4-2-1. Στο τέρμα ο Stefan Ortega, που έγινε καλά και αντικατέστησε τον ταλαίπωρο Angus Gunn στην ευρωπαϊκή λίστα (από τη στιγμή που έγινε αυτό ήταν βέβαιο ότι θα έπαιζε). Τρία σέντερ μπακ, από δεξιά προς τα αριστερά ο Zach Abbott, o Nikola Milenković (ο ένας από τους δύο "επιζήσαντες" της Κυριακής) και ο Morato. Κεντρικά χαφ ο Ryan Yates και ο Nico Domínguez (ο άλλος), μπακ-χαφ οι... Dan Ndoye και Dilane Bakwa και πίσω από τον Lorenzo Lucca o James McAtee και ο Omari Hutchinson. Πώς θα άντεχε αυτή η ομάδα στην κλωτσοπατινάδα των Δανών; Κι όμως... Πριν ακόμα φτάσει το 40' και το 0-1 ο Mike Tullberg, πανικόβλητος, είχε σηκώσει δύο παίκτες για αλλαγή!
Πριν περάσουμε στα του αγώνα, άλλη μια επισήμανση. Σε τέτοια ομαδική προσπάθεια είναι καμιά φορά άκομψο να ξεχωρίζεις έναν και μόνο παίκτη. Αλλά ο κύριος δεξιά το αξίζει και με το παραπάνω. Αρχικά παρατηρήστε ότι στο αριστερό του χέρι το μικρό δάχτυλο είναι πιασμένο μαζί με τον παράμεσο, "ενθύμιο" από τα πρώτα λεπτά του αγώνα της περασμένης Πέμπτης όπου το μικρο δάχτυλο εξαρθρώθηκε τελείως. Εκείνη τη βραδιά έβγαλε όλο το πρώτο ημίχρονο. Απόψε έπαιξε 120 λεπτά, με πρόβλημα από τις αρχές της παράτασης ενώ η Forest είχε κάνει και τις έξι αλλαγές (πέντε συν τη μία που δικαιούτο λόγω έξτρα χρόνου). Είχε ήδη πετύχει ένα γκολ (και τι γκολ!), είχε και δοκάρι, συνέχισε σφίγγοντας τα δόντια, πέτυχε κι άλλο που ακυρώθηκε και δεν σταμάτησε να τρέχει. Λογικό το ξέσπασμά του στο τέλος, αφού είμαι βέβαιος ότι ήταν έτοιμος να εκτελέσει και πέναλτι κι ας μη χρειάστηκε! Αν από το μυαλό της διοίκησης έχει έστω περάσει η ιδέα να τον δώσει κάπου αλλού, καλά θα κάνει να το ξανασκεφτεί. Ο τύπος ΕΙΝΑΙ η Forest, τελεία και παύλα. Δεν πρέπει να φύγει από το σύλλογο ούτε στα βαθιά του γεράματα, ποδοσφαιρικά και μη!
Τι έγινε λοιπόν σ' αυτό το πρώτο ημίχρονο-θαύμα; Ας το δούμε:
- 2': Ο Bakwa αλλάζει με τον Hutchinson, μπαίνει στην αντίπαλη περιοχή από αριστερά και σουτάρει πιο ψηλά απ' ό,τι έπρεπε.
- 18': Από κόρνερ του Bakwa (που παρεμπιπτόντως εκτελεί πολύ καλά κόρνερ και πάω στοίχημα ότι κανείς μας δεν του το ειχε) ο Milenković δεν πιάνει καλά την κεφαλιά, ο Yates μπαίνει στη φάση και η μπάλα από πολύ κοντά και χωρίς δύναμη πηγαίνει κατευθείαν στην αγκαλιά του Elías Rafn Ólafsson.
- 22': Lucca και Morato παίζουν το 1-2 μετά από τακουνάκι του Hutchinson, o Ólafsson βγάζει το σουτ του Ιταλού.
- 26': Εξαιρετική μπαλιά του McAtee βγάζει στην περιοχή τον Yates, σε δύσκολη είναι η αλήθεια θέση για σουτ, αλλά ο αρχηγός δοκιμάζει κάτι σαν αριστερό βολ πλανέ και στέλνει τη μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι!
- 30': Νέο κόρνερ, η κεφαλιά του Milenković βρίσκει τον Victor Bak που πιεζόμενος από τον Morato κάνει ένα τακουνάκι προς το τέρμα, όπου ο Philip Billing απομακρύνει πάνω στη γραμμή με τη μισή (και βάλε) μπάλα ήδη μέσα!
- 31': Βαθιά μπαλιά του McAtee, o Milenković βρίσκει με κεφαλιά σε θέση για γκολ τον Lucca που σουτάρει πάνω στον βηματισμό του και στέλνει τη μπάλα ψηλά!
- 32': Σέντρα του Hutchinson και δύσκολη κεφαλιά προς τα πίσω του Yates περνάει λίγο έξω από το δεξί δοκάρι του Ólafsson.
- 39': Από στρώσιμο του Lucca o Bakwa πιάνει ένα πολύ δυνατό αριστερό σουτ που περνάει ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.
- 40': Αριστερό σουτ του McAtee αποκρούει δύσκολα ο Ólafsson σε κόρνερ, που εκτελεί και πάλι ο Bakwa, αλλάζει με τον Hutchinson και σεντράρει, ξανά ο Milenković στο δεύτερο δοκάρι γυρίζει προς τη μικρή περιοχή και ο Domínguez με ψηλοκρεμαστή κεφαλιά νικάει τον Ισλανδό γκολκίπερ και επιτέλους ανοίγει το σκορ!
- 45': Από κάθετη του Domínguez o Hutchinson μπαίνει στην περιοχή, αναγκάζεται όμως να σουτάρει με το κακό του πόδι (δεξί) και ο Ólafsson πέφτει και μπλοκάρει.
Αν δεν το καταλάβατε ακόμα, ήταν ο ορισμός της κλισέ φράσης "Μόνο μία ομάδα υπήρχε στο γήπεδο". Αποσβολωμένοι οι Δανοί, που κυνηγούσαν την έβδομη σερί νίκη στο γήπεδό της στο Europa League και την πρόκριση για πρώτη φορά στην ιστορία τους στους "8" ευρωπαϊκής διοργάνωσης, είχαν κάνει μόνο δύο αλλαγές σε σχέση με την αρχική τους ενδεκάδα στο City Ground, κλωτσούσαν, τραβούσαν, γύρευαν να πάνε το ματς στο νταηλίκι (ο Γερμανός Felix Zwayer, πολύ γνωστός μας από αρκετά ματς του ελληνικού πρωταθλήματος που έχει διευθύνει, κρατούσε τις κάρτες για το δεύτερο ημίχρονο και την παράταση, όπου τις μοίρασε αφειδώς) και λύση δεν έβρισκαν. Στην ανάπαυλα ο Tullberg δεν άντεξε άλλο και έκανε δύο αλλαγές μαζί, βγάζοντας τον μόνιμο πονοκέφαλό μας από την εποχή που έπαιζε στη Bournemouth Billing και τον σκόρερ του τελευταίου γκολ στο 2-3 του Οκτωβρίου Valdemar Andreasen (ή Βyskov όπως έγραφε η φανέλα του), που είχε ατυχήσει ως κατά συνθήκη αριστερός μπακ και περνώντας τον (συνήθη αναπληρωματικό του σ' αυτή τη θέση αφού ο Kevin Mbabu είναι τραυματίας από την περασμένη Πέμπτη) Han-Beom Lee και τον Τούρκο αριστερό εξτρέμ Aral Şimşir, που είναι γεγονός ότι μας έβαλε αρκετά δύσκολα πριν βρούμε το κουμπί του και τον αναχαιτίσουμε.
Όσο πάντως κι αν ήλπιζε ο Tullberg να γυρίσει το χαρτί, τα βάσανά του δεν είχαν τελειώσει ακόμα. Αφού στο 46' η Midtjylland έκανε επιτέλους την πρώτη της τελική στο παιχνίδι (ένα σουτ του Darío Osorio... στα πουλιά), στο 52' ο McAtee έγινε κάτοχος της μπάλας και βρήκε τον Yates έξω από την περιοχή. Ο Ryan, με ψυχραιμία δεινού εκτελεστή, απέφυγε με άνεση έναν αντίπαλο και έστειλε ένα δυνατό αριστερό σουτ λίγο κάτω από το αριστερό "Γ" του Ólafsson, που άγγιξε λίγο τη μπάλα αλλά δεν είχε καμιά τύχη να αποτρέψει την πορεία της προς τα δίχτυα του. Ο Tullberg έκανε και τρίτη αλλαγή, ρίχνοντας στη μάχη τον σκόρερ του την περασμένη Πέμπτη Gue-Sung Cho αντί του Júnior Brumado που είχε και κάρτα, και είδε την κεφαλιά του Denil Castillo από σέντρα του Ousmane Diao να φεύγει απελπιστικά άουτ.
Κάπου εκεί έγινε η μεγάλη αλλαγή στο ματς, με τον Pereira να βγάζει τρεις μαζί (Hutchinson, Ndoye και Milenković) και να βάζει Morgan Gibbs-White, Murillo και Neco Williams. Ο Πορτογάλος ήθελε μάλλον το τρίτο γκολ που θα σιγούρευε την πρόκριση, αλλά τα πράγματα δεν ήρθαν έτσι. Οι πλαγιοκοπήσεις που έδιναν οι δύο κλασικοί εξτρέμ σταμάτησαν, η ομάδα ασυναίσθητα γύρισε πίσω, ο Şimşir άρχισε να ελίσσεται από τα δεξιά μας (παρ' όλο που οφείλω να τονίσω ότι ο Abbott πρόσθεσε στο ενεργητικό του μία ακόμα εξαιρετική εμφάνιση στην Ευρώπη) καθώς ο MGW σκεφτόταν -λογικά- επιθετικά και σε μια ανύποπτη φάση στο 69' έγινε η ζημιά, πάλι με βαθιά σέντρα (από τον Mads Bech) όπως και πριν από μία εβδομάδα και πάλι με μεγάλη δόση τύχης, αφού η όχι σπουδαία κεφαλιά του Cho σταμάτησε στο σώμα του Morato και στρώθηκε στον προωθημένο Κροάτη στόπερ Martin Erlić, που με δυνατό αριστερό σουτ περίπου από το πέναλτι δεν άφησε περιθώρια απόκρουσης στον Ortega.
Μη φανταστείτε βέβαια ότι είχαμε κανένα γήπεδο που έγειρε από κει κι έπειτα. Ίσα ίσα που στο 79', λίγο δηλαδή αφότου Elliot Anderson και Ola Aina είχαν κάνει το σχήμα πιο ορθόδοξο αντικαθιστώντας McAtee και Bakwa, η Forest βγήκε στην κόντρα με τον Murillo να ανοίγει στον Gibbs-White, που μπήκε στην περιοχή και σούταρε με το αριστερό χωρίς να καταφέρει να νικήσει τον Ólafsson. Κι αφού η Midtjylland έκανε την τελευταία της φάση στην κανονική διάρκεια του αγώνα, ένα σουτ του Cho μετά από προσπάθεια του Bak που κάπου κόντραρε βρήκε τον Ortega σε ετοιμότητα, με τον Γερμανό γκολκίπερ μάλιστα να καπακώνει τη μπάλα που κυλούσε προς το τέρμα μετά την αρχική του επέμβαση (81'). Τη μεγάλη ευκαιρία να καθαρίσουν την πρόκριση και να αποφύγουν την παράταση την έχασαν όμως και πάλι οι Reds, με τον MGW σε νέα γρήγορη αντεπίθεση να βγάζει φοβερή μπαλιά στον προωθημένο Aina, που έκανε όμως το λάθος και σούταρε ψηλά με τον Ólafsson να τινάζει το χέρι του και να αποκρούει σε κόρνερ. Το extra time ήταν προ των πυλών.
Από την ανάπαυλα κιόλας ο Pereira χρησιμοποίησε και την έκτη του αλλαγή, με τον Ibrahim Sangaré στη θέση του κατάκοπου Domínguez, και στο 91' οι Reds πίστεψαν για λίγο ότι είχαν το πολυπόθητο τρίτο γκολ πριν ο σκόρερ Lucca συλληφθεί σε θέση οφσάιντ. Η κόντρα δούλευε όμως πλέον καλά και στο 98' ο Yates, παρά τα προβλήματα, πήρε τη μπαλιά του Gibbs-White και μπήκε από αριστερά, βιάστηκε όμως να σουτάρει (άουτ) ενώ δεξιά περίμενε σε καλή θέση ο Lucca, που -για να μην τον αδικήσουμε- απόψε κέρδισε αρκετές προσωπικές μονομαχίες και προκαλούσε μπελάδες στους αντιπάλους μας όταν κάλυπτε τη μπάλα με το κορμί του ή την κοντρόλαρε στον αέρα με τα τεράστια κανιά του, δεν βρέθηκε όμως ποτέ σε επίκαιρη θέση για να προσφέρει τη... σπεσιαλιτέ του, το γκολ με κεφαλιά δηλαδή. Στο φινάλε του πρώτου μέρους της παράτασης ο Ortega χρειάστηκε να επέμβει και πάλι σε σουτ του Cho, και στο 118' πια, εκεί που σκεφτόμασταν όλοι τα πέναλτι, ο Anderson, ο οποίος τέσσερα λεπτά νωρίτερα είχε πάρει από βλακεία (βλέπε διαμαρτυρία) την κίτρινη κάρτα που του στερεί τον πρώτο προημιτελικό (να του αναγνωρίσουμε πάντως το ελαφρυντικό ότι έφαγε πολύ ξύλο με την ανοχή του διαιτητή), σέντραρε από δεξιά και ο Yates με καταπληκτική κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στην αριστερή γωνία του Ólafsson. Δυστυχώς ο αρχηγός έχασε την ευκαιρία να βάλει το κερασάκι στην τούρτα μιας φοβερής για τον ίδιο βραδιάς, αφού ήταν λίγο μπροστά από τον αντίπαλό του...
Στα πέναλτι, που εκτελέστηκαν μπροστά στο πέταλο των φανατικών των γηπεδούχων, επιτέλους η θεά Τύχη μάς χάρισε το άγγιγμά της, και μάλιστα αρκετές φορές, αρχίζοντας από το πρώτο-πρώτο χτύπημα του Gibbs-White, όπου ο Ólafsson έπεσε σωστά στα δεξιά του και βρήκε τη μπάλα, χωρίς όμως να καταφέρει να τη διώξει. Ο Cho, που μας είχε ρίξει στα τάρταρα επτά μέρες πριν, ξεγέλασε τον Ortega, είδε όμως με απογοήτευση τη μπάλα να σταματάει στη ρίζα του δεξιού δοκαριού του Γερμανού. Τον Sangaré τον φόβόμουν λίγο (όπως όλοι φοβόμαστε στα πέναλτι τους αμυντικογενείς παίκτες, σωστά;), αλλά με διέψευσε σημαδεύοντας με άνεση το αριστερό "Γ". Στο πέναλτι του Şimşir ο Ortega κινήθηκε σωστά, αλλά μάλλον δεν θα έφτανε τη μπάλα αν ο Τούρκος δεν την έστελνε σχεδόν στο ίδιο σημείο με τον Cho! Τον Williams πάλι δεν τον φοβόμουν (απορώ γιατί δεν εκτελεί τα πέναλτι αυτός στην ομάδα, τόσο καλός είναι), και πράγματι ο Ουαλός ξεγέλασε τον Ólafsson και η Forest έφτασε στο 3-0. Και το αποκορύφωμα ήταν η εκτέλεση του Edward Chilufya από τη Ζάμπια, που είχε μπει στην παράταση προφανώς με σκοπό να χτυπήσει πέναλτι, αλλά μόλις έφτασε στη μπάλα γλίστρησε στο χορτάρι και την έστειλε στα ουράνια!
Έτσι η Forest πέρασε στους "8" και θα παίξει με την Porto στις 9 και 16 Απριλίου, με το πρώτο ματς να γίνεται στο Dragão, αφού αποκλείοντας τη Midtjylland της "έκλεψε" και την 3η θέση που είναι πάνω από την 5η των Πορτογάλων και μαζί και το πλεονέκτημα έδρας. Στο μειονέκτημα θα επιστρέψουμε στα ημιτελικά, εφόσον η Aston Villa που νίκησε και δεύτερη φορά τη Lille (2-0, συνολικό σκορ 3-0) αποκλείσει τη Bologna, που μετά από ματς-θρίλερ υπερασπίστηκε το 1-1 στην έδρα της με τη Roma νικώντας τη με 4-3 μέσα στο Olímpico στην παράταση. Στην αντίπερα όχθη του ταμπλό, μειονέκτημα έδρας έχουν η Betis, που δυστυχώς για την Ελλάδα διέλυσε με 4-0 τον Παναθηναϊκό (σύνολο 4-1), απέναντι στη Braga (σκόρπισε κι αυτή 4-0 τη Ferencváros και προκρίθηκε με 4-2), και η Freiburg (5-1 εντός τη Genk, σύνολο 5-2) απέναντι στη Celta (νίκησε 2-0 εκτός τη Lyon που πληγώθηκε από τις αποβολές και χαράμισε το 1-1 του πρώτου ματς). Αλλά για μας προέχει η Κυριακή, στο Λονδίνο κόντρα στην Tottenham που δεν ξεκούρασε καθόλου τους βασικούς της χθες και πήρε απέναντι στην Atlético Μαδρίτης μια νίκη γοήτρου (3-2), νίκη που όμως δεν στάθηκε ικανή να της δώσει την πρόκριση στα προημιτελικά του Champions League (είχε χάσει 5-2 στην Ισπανία). Άρα κι αυτή μια κούραση θα την έχει...
Midtjylland: Ólafsson, Diao (Gabriel 91'), Erlić, Bech, Andreasen (Lee 46'), Billing (Şimşir 46'), Bravo, Castillo, Bak, Osorio (Chilufya 103'), Júnior Brumado (Cho 56').
Forest: Ortega, Abbott, Milenković (Murillo 61'), Morato, Bakwa (Aina 75'), Yates, Domínguez (Sangaré 91'), Ndoye (Williams 61'), McAtee (Anderson 75'), Hutchinson (Gibbs-White 61'), Lucca.
Σκόρερς: Erlić 69' - Domínguez 40', Yates 52'.
Διαιτητής: Felix Zwayer (Γερμανία). Κίτρινες: Júnior Brumado 51', Osorio 71', Bravo 88', Erlić 102' - Murillo 94', Anderson 114'.
Θεατές: 10.554 (Forest: περίπου 700).
Vitor Pereira: "Σήμερα αποδείξαμε ότι ήρθαμε εδώ για να παλέψουμε και ότι έχουμε καλούς και ταλαντούχους παίκτες. Το πρώτο ημίχρονο ήταν φανταστικό. Φτάσαμε σε υψηλά επίπεδα απόδοσης και συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό και στο δεύτερο. Έπρεπε να κρατήσουμε την ομάδα σε μια ισορροπία εν όψει του αγώνα με την Tottenham την Κυριακή. Άρχισα να κάνω αλλαγές όχι γιατί παίζαμε άσχημα -υπέροχα παίζαμε- αλλά για να εξισορροπήσω την ενέργεια της ομάδας. Όταν νικάμε, το ηθικό και η ενέργεια είναι αλλιώς. Τα παιδιά άξιζαν αυτή την πρόκριση, γιατί είναι μια φανταστική παρέα. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι διαθέτουμε την ποιότητα για να πετύχουμε τους στόχους μας. Θέλω να ευχαριστήσω και τον κόσμο μας, γιατί του αξίζει να βλέπει την ομάδα να προχωράει στο Europa League".
* Η κύρια φωτογραφία του άρθρου είναι από την επίσημη ιστοσελίδα της UEFA και του Yates από τον επίσημο λογαριασμό του συλλόγου στο Facebook.
O Neco Wiliams είναι βασικός υποψήφιος για το βραβειο του Παίκτη της Σεζόν στη Forest και εξίσου πολύτιμος για την Εθνική ομάδα της Ουαλίας. Στη διακοπή του Μαρτίου ήταν ο μόνος Red (τουλάχιστον από την...
Δεν περίμενε καν να ξημερώσει η διοίκηση της Forest (δηλαδή ο ιδιοκτήτης της) για να απολύσει τον Sean Dyche μετά το 0-0 με τους Wolves. Προσέξτε τώρα: μετά από δύο ατυχή αποτελέσματα (το δεύτερο μάλιστα με ευθύνη 100% των... 